Играта е јазикот на детето
Возрасните зборуваат за своите чувства. Децата – особено помалите – ги покажуваат преку игра. Куклата што „се плаши од темница“, автомобилот што „секогаш се удира“, цртежот со многу црна боја: тоа се пораки.
Што можете да забележите
- Повторливи теми во играта (болница, кавга, губење)
- Нагли промени – дете што сакало да гради, сега само руши
- Избегнување одредени играчки или улоги
Како да разговарате низ игра
- Играјте на подот, на висина на детето.
- Опишувајте наместо да прашувате: „Мечето изгледа тажно.“
- Оставете детето да води – не ја поправајте приказната.
- Именувајте ги чувствата: „Изгледа дека зајакот е лут.“
Кога да побарате поддршка?
Ако играта долго време се врти околу истата тешка тема, ако детето е постојано вознемирено или ако по некој настан (развод, загуба, преселба) се променило, психолошкото советување преку игра може да помогне.
